Przynajmniej jestem sobą... - AuTyzm?

Jestem Gabriela, a dla przyjaciół Gabi. Mam 20 lat i TAK mam autyzm. Wiele lat wstydziłam się o tym wspominać przy „normalnych” ludziach. Jestem samodzielna, dla wielu jestem zaskakująca, żyję swoimi zasadami i nie lubię zmian.

Bywam też dość denerwująca np. jestem dość leniwa, Gadam głupoty, mam bardzo niską samoocenę i głośno mówię, że aż mnie muszą uciszać, ale no cóż…

Jestem świadoma swojej choroby i tego, że nie będę taka normalna, jak zdrowi ludzie i momentami czuję, że z tego powodu jestem życiową nieudacznicą, a dla Mamy zwykłym ciężarem 🙁 Jednak kiedy widzę ludzi z głębszym autyzmem, to jednak cieszę się, że jestem taka jaka jestem, bo przecież mogło być gorzej.

To pewnie dziwnie zabrzmi, ale jak byłam mała to mówić się nauczyłam poprzez oglądanie kreskówek i bajek w tv oraz granie w gry. Poprawnie nauczyłam się mówić wieku 7 lat.

Moja pasja to rysowanie, uwielbiam rysować postacie 😀
kiedyś bym chciała zostać ilustratorką, jednak jestem na dyle uparta, że wolę rysować według swoich zasad.

Jak ktoś mnie krytykuje, to czuję złość i presję, że musi być „idealnie”, a przecież nikt nie jest idealny. Lubię rysować dla swoich przyjaciół, rodziny i nauczycieli z mojej szkoły i im się bardzo podobają moje prace (nawet gdzie są zaburzone proporcje hehe), lubię tworzyć rysunki na konkursy, a jak komuś narysuję coś i dam, to czuję ogromną satysfakcję i wtedy czuję poczucie własnej wartości, a dla siebie wolę rysować w szkicownikach, których mam już mnóstwo. Ponadto zajmuję się też rysowaniem cyfrowym (digitalem) oraz sprzedałam jeden ze swoich prac na licytacji WOŚP za 570 zł!

💙 jesteście wyjątkowi 💙

Czy chcesz pomóc?